Soms lijkt een ontwerp op papier prima haalbaar. Totdat de praktijk zich ermee bemoeit. Dat gebeurde ook bij de reconstructie van de Sint Janstraat en de Pastoor Thuisstraat in Keijenborg. Gemeente Bronckhorst wilde de openbare ruimte vergroenen, de wegen opnieuw inrichten en het bestaande gemengde rioolstelsel vervangen door een gescheiden stelsel. Een overzichtelijke opgave, zou je denken. Maar tijdens de engineering werd de beschikbare ruimte onder de grond steeds kleiner.
Eerst weten hoe het écht zit
Voordat we een oplossing konden ontwerpen, wilden we zeker weten hoe het bestaande stelsel daadwerkelijk liep. De revisietekeningen van het bestaande rioolstelsel lieten namelijk een paar rare hoogtesprongen zien. Daarop trokken we samen met een loonwerker, een waterwagen en peilstokken het veld in. Met biologisch afbreekbare kleurstof brachten we het verloop van de rioolstreng in kaart en op verschillende locaties controleerden we de hoogteligging.
Gelukkig was de situatie gunstiger dan de revisiegegevens deden vermoeden. Dat schiep mogelijkheden voor het nieuwe ontwerp. Tot zover het goede nieuws.
Elke ontdekking kostte ruimte
Uit een bureaustudie bleek dat het bestaande riool direct langs een volledig ondergrondse, middeleeuwse begraafplaats loopt. Vanwege de archeologische waarde moest die volledig intact blijven. Vervolgens stelde de afdeling Groen als aanvullende eis dat er vlakbij de grote bomen langs het tracé niet gegraven mocht worden. En er kwam nog een nieuwe eis op tafel: vier extra straten moesten op dezelfde rioolstreng worden aangesloten voor de afvoer van regenwater.
Het nieuwe gescheiden rioolstelsel moest dus worden ingepast tussen archeologische waarden, boomwortels en een nieuw debiet.
Ons oorspronkelijke ontwerp kon van tafel
Het plan was om één van de twee bestaande gemengde rioolstrengen te relinen voor de afvoer van vuilwater en de andere streng te vervangen door een nieuwe, grotere regenwaterleiding. Maar de nieuwe randvoorwaarden maakten dat onmogelijk. Door het verbod om te graven bij de bomen viel de aanleg van een nieuwe regenwaterleiding af. En waar aanvankelijk een vergroting van Ø300 naar Ø500 voldoende was, vroeg de aansluiting van vier extra straten voor een afvoer van Ø800.
We besloten ook de tweede bestaande streng te relinen. Daarmee bleef het wortelstelsel van de bomen intact; wel was de capaciteit voor regenwater nog onvoldoende. Om dat op te lossen, legden we naast de bestaande streng een nieuwe leiding van Ø500.
Zo ontstond een stelsel dat de benodigde capaciteit zou aankunnen én paste binnen alle ruimtelijke beperkingen.
Het resultaat
Technische uitdagingen ontstaan zelden door één beperking. Juist de combinatie van onverwachte omstandigheden maakt een ontwerp complex. Maar met onderzoek, flexibiliteit en creativiteit is er vrijwel altijd een oplossing. In Keijenborg verandert de brede asfaltstraat straks in een groenere verblijfsruimte met klinkerverharding, meer groenvoorzieningen en een grote wadi met boomgaard. Ondergronds ligt dan een robuust gescheiden rioolstelsel dat niet alleen de Sint Janstraat en Pastoor Thuisstraat bedient, maar ook regenwater uit omliggende straten afvoert.
Kan uw project ook wel wat extra denkkracht gebruiken? Gewoon even bellen. We brainstormen graag mee.